ပိရမစ္မ်ား ႏွင့္ ခဏတာ

ပိရမစ္ေတြဆီကို ေရာက္ခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းကေလးပါ..... ပထမဦးဆံုး သြားခဲ့တာကေတာ့ ကိုင္ရိုနဲ႕ မေ၀းလွတဲ့ ဂီဇာအရပ္က ပိရမစ္(Giza's Pyramids )ေတြပါ .. ဂီဇာက ျမိဳ႕ထဲနဲ႕ နာရီ၀က္သာသာပဲ ကားေမာင္းရတာမို႕႕ တိုးရစ္စ္ေတြ အသြားမ်ားပါတယ္... ပိရမစ္ ၃-လံုးကို ဓါးလြယ္ခုတ္ တန္းျပီး ျမင္ေနရပါတယ္.... ၁၅ ေဒၚလာနဲ႕ညီတဲ့ အီဂ်စ္ေငြကို ဂိတ္ေၾကးေပးျပီး အထဲကို၀င္ရပါတယ္... ပထမဦးလုပ္တာကေတာ့ သိတယ္ဟုတ္... ဓါတ္ပံု ရိုက္တာ ပဲေပါ. ... ပိရမစ္နဲ႕ စဖင့္ ( Sphinx) ၾကီးကို တြဲလ်က္ ဒီလိုျမင္ရတယ္။ ဂီဇာ ပိရမစ္၃ခုထဲက ကူဖူးဘုရင္ရဲ့ပိရမစ္ၾကီးဟာ Seven Wonders of the World ထဲမွာပါျပီး လူသားေတြ တည္ေဆာက္ထားသမ်ွထဲမွာ အျမင့္မားဆံုးလို႕သိရပါတယ္။ လူေပါင္း တစ္သိန္း ေက်ာ္နဲ႕ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ေလာက္ တည္ေဆာက္ခဲ့ရျပီး ဘီစီ ၂၅၅၁မွာ ျပီးတယ္ဆိုေတာ့ သက္တမ္းကို တြက္သာၾကည့္ပါေတာ့ေနာ္။ ႏွစ္တန္ခြဲေလးတဲ့ ေက်ာက္တံုးေပါင္း ႏွစ္သန္းခြဲနဲ့တည္ေဆာက္ထားတာပါတဲ့။ ေက်ာက္တံုးေတြကလည္း ေဒသထြက္မဟုတ္ဘဲ အီဂ်စ္ေတာင္ပိုင္းကေန ႏိုင္းျမစ္ရိုးတစ္ေလ်ွာက္ ေလွေတြ၊ လူအားေတြနဲ့ သယ္ေဆာင္လာတာပါ။ လုပ္အားအေၾကာင္းေျပာရာမွာ က်ြန္ေတြနဲ့ေဆာက္တယ္လို႕ ေျပာၾကသလို၊ ဘုရင္က ေကာင္းမြန္စြာေက်ြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့ လက္မွဴပညာသည္ေတြနဲ့ ေဆာက္တယ္လို႕လည္း အယူအဆ ကြဲေနပါေသးတယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ထုထည္က မတရား ၾကီးမားလြန္းတာေတာ့ အမွန္ပဲ :-) စပ္စုခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ ေရာက္ဖူးတဲ့ မိတ္ေဆြက တားတဲ့ၾကားက ေနာက္ထပ္လက္မွတ္၀ယ္ျပီး ပိရမစ္ထဲ ၀င္ၾကည့္ခဲ့ေသးတယ္။ မြန္းၾကပ္ ပိတ္ေလွာင္တဲ့ ေလွကားအတိုင္းဆင္းျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ဆယ္ငါးေပေလာက္ပတ္လည္အခန္းတစ္ခန္းနဲ႕ မံမီထားတဲ့ ေက်ာက္ကန္ေနရာပဲ ျမင္ခဲ့ရတယ္ :-)

ဒုတိယအစီအစဥ္အေနနဲ့ ကုလားအုတ္စီးၾကတယ္။ ကုလားအုတ္က ျမင့္ျမင့္ၾကီးဆိုေတာ့ သူ႕ေက်ာေပၚခြျပီးျပီးခ်င္း ထရပ္လိုက္ေတာ့ အသည္းထဲမွာ ေအးခနဲ။ ကုလားအုပ္ေပၚကက်လို႕ ခါးက်ိဴးရရင္လည္း ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္းျဖစ္ရဦးမယ္။ မထူးပါဘူးဆိုျပီး ကုန္းႏွီးစြန္းကဘုၾကီးကို လက္နဲ႕က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ျပီး စီးခဲ့တာ... ။ ကုလားအုတ္က မေျပးပါဘူး... တစ္လွမ္းခ်င္းမွန္မွန္ေလ်ာက္တာဆိုေတာ့ စီးလို႕ေကာင္းပါတယ္။ ကုလားအုတ္ထိန္းက အမွတ္တရဓါတ္ပံု ရိုက္ေပးတယ္။ တစ္ေယာက္က သူငယ္ခ်င္း နီေပါသူပါ.... ႏွစ္ေယာက္လံုး ခပ္ေ၀းေ၀းကၾကည့္ေတာ့ ခပ္၀ါး၀ါးနဲ့ ေခ်ာတယ္ဟုတ္..။ ကုလားအုတ္ေတြကအသက္ ၉ ႏွစ္ နဲ႕ ၁၁ႏွစ္ရိွျပီလို႕ သိရတယ္။ မိုးစက္တို႕စီးရတဲ့ကုလားအုတ္က အေမြး ကြက္တိကြက္ၾကားနဲ့ ေတာ္ေတာ္ရုပ္ဆိုးတယ္။ သဲကႏၱာရထဲမွာ ျမင္းစီးတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲ။ ျမင္းကေတာ့ ေရႊႏိုင္ငံမွာလည္း ေပါမွေပါဆိုေတာ့ စီးမေနေတာ့ဘူး။ ညေန၇နာရီမွာျပတဲ့ ပိရမစ္ရိွဴးကို မလြတ္ေအာင္ၾကည့္ၾကေသးတယ္။ ကြင္းေခါင္ေခါင္ၾကီးမွာ ခံုေတြတန္းစီခ်ထားတယ္။ ညေလ တဟူးဟူးက ေအးစိမ့္ေနတာမို႕ ပါလာတဲ့ ပု၀ါေတြကို တင္းတင္းေစ့ျခံဳထားရတယ္။ ပိုက္ဆံေပးျပီး ေစာင္ငွားလို႕လည္း ရပါတယ္။ ပရိသတ္ေတြရဲ့ ေနာက္က တာ၀ါစင္ၾကီးကေန ပိရမစ္ေတြရဲ့မ်က္ႏွာျပင္ကို ပရိုဂ်က္တာထိုးျပီး ရုပ္ရွင္ လိုျပတာပါ။

အႏွစ္ ၅၀၀၀မွ မံမီမ်ားႏွင့္ ခဏတာ

ပိရမစ္ေတြ ရိွတဲ့ေျမကို မိုးစက္ တစ္ခဏတာ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္....ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီး ဒီဇင္ဘာလရဲ့ အေစာပိုင္းမွာေပါ႕။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းၾကံဳေတြ႕ရတဲ့ အခက္အခဲေလးေတြေတာ့ မေျပာျပေတာ့ဘူးေနာ္...။ ေရာက္စေန႕ကေတာ့ ျမိဳ႕ထဲမွာ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ဟိုေငးဒီေငး ေလ်ွာက္လိမ့္ရင္း မွတ္ခ်က္ခ်မိတာက ျမိဳ႕ေတာ္ ကိုင္ရိုက ၾကီးလွ က်ယ္လွပါေပရဲ့။ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ့ လူဦးေရက ၁၈ သန္း တဲ့။ ေအာက္ေျခ ေလထုကေတာ့ မိွဳင္းလို႕မွဳန္လ႕ို႕ ျမင္သာေလာက္ေအာင္ pollutionျဖစ္ေနတယ္။ လမ္းမေပၚမွာ မ်ားျပားလွတဲ့ ေရာင္စံု ကားေတြက ဥဒဟိုေျပးေနၾကတယ္။ ကားက ခတ္ေဟာင္းေဟာင္း စုတ္စုတ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ တစ္စီးနဲ႕တစ္စီး ေကြ႕တက္လိုက္ ေက်ာ္တက္လိုက္ စိတ္တို ေအာ္ဟစ္လိုက္၊ လူေတြက ကားအျပတ္မွာ သုတ္ေျခတင္ျပီး မ်ဥ္းက်ားရယ္ ဘာရယ္မဟုတ္ လမ္းျဖတ္ကူးလိုက္နဲ႕ ။ က်ြန္မလဲ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ သူတို႕နဲ႕ ေရာကူးခဲ့ပါတယ္။ လမ္းကူးခ်န္ပီယံမဟုတ္ေပမဲ့ ရန္ကုန္ကလာသူမို႕ ဒီေလာက္ကေတာ့ ထရိန္နင္ ရျပီးသားေလ...။

ကမၻာေပၚမွာ အရွည္ဆံုးဆိုတဲ့ ႏိုင္းျမစ္ၾကီးကလည္း ကိုင္ရိုျမိဳ႕လည္ေခါင္ကို ျဖတ္ျပီးစီးဆင္းေနတယ္။ ျမစ္ေၾကာင္းရဲ့ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာေတာ့ ခန္းနားလွတဲ့ ဟိုတယ္ေတြက အျပိဳင္းအရိုင္း။ သေဘၤာငယ္ေလးေတြ ရြက္ေလွေရာင္စံုေလးေတြက ခ်စ္စရာ အရုပ္ကေလးေတြလို..။ မီးေရာင္စံုေတြက ႏိုင္းျမစ္ရဲ့ အလွကို အေရာင္တင္ေပးေနၾကတယ္။ ဒီ ႏိုင္းျမစ္ၾကီးေပါ႕ ့- လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္၅၀၀၀က ယဥ္ေက်းမွဴၾကီးတစ္ရပ္ကို ေနလိုလလို ထြန္းပေစခဲ့တာ။
မျဖစ္မေန အလည္ေရာက္ခဲ့တာက အီဂ်စ္ေရွးေဟာင္းျပတိုက္ ( Egyptian Museum ) ပါပဲ။ ႏိုင္းျမစ္ကမ္းကေန လမ္းေလ်ွာက္ရင္လည္း ၁၅မိနစ္ေလာက္ပဲ ၾကာလိမ့္မယ္။ လမ္းေၾကာင္းမသိေတာ့ တကၠစီစီးရတာပဲေပါ့။ အံမယ္ ေရႊျပည္ၾကီးမွာ ေစ်းဆစ္တဲ့ ပညာက ဒီမွာလည္း အသံုး၀င္သကိုး။ တကယ္ဆို ေစ်းဆစ္ရတာ ကိုယ္အရမ္းမုန္းပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ကိုင္ရိုမွာ မဆစ္ရင္ အျမဲပဲ ႏွစ္ဆ သံုးဆ ေတာင္းေနက်ဆိုတာ သိထားေတာ့ ဆစ္ရေသးသေပါ့။ မီတာတပ္ထားေပမဲ့ မီတာမသံုးပါ။ ႏိုင္ငံျခားသားဆိုရင္ ပို ရိတ္ခ်င္ၾကေသးတယ္။ တကၠစီဆရာက အသက္ ၅၀ ေလာက္ ရိွမယ္။ သူက အီဂ်စ္ေတြ အမ်ားစုက မခ်မ္းသာေၾကာင္း၊ ဟိုတယ္နဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအမ်ားစုက ေဆာ္ဒီက ဘုရင့္အဆက္အႏြယ္ေတြ ပိုင္ဆိုင္တာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ အေမရိကန္သံရံုးေရွ့ေရာက္ေတာ့လည္း စစ္ပြဲေတြ အျမဲလုပ္တဲ့ အေမရိကန္ကိုမုန္းေၾကာင္း ေျပာျပေနေသး ရဲ့။ ျပီးေတာ့ သူ႕မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ထဲသာရိွလို႕ ဂ်ီက်တာ ဆူတာ အျမဲခံရေၾကာင္း၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ယူလိုက္ရင္ ဆူရဲမွာ မဟုတ္ေတာ့ေၾကာင္းလည္း ဟာသေဖာက္ပါေသးတယ္။ အျပန္လမ္းကိုေတာ့ လမ္းေလ်ွာက္ျပန္ဖို႕ အၾကံေပးပါတယ္။ လမ္းလဲ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာျပပါတယ္။